En als spetterende afsluiter van deze bijzondere week was het vandaag weer tijd voor het Lupardi Carnaval: het carnavalsfeest voor mensen met een beperking.

Laar heeft met stoelen gesjouwd, consumptiebonnen verkocht, gedanst, gezongen en gesprongen en weer heeeeeeeeel veeeeeeeeeel foto's gemaakt, waarvan ik er uiteraard ook hier weer een paar zal plaatsen, maar vooral genoten omdat ze al die mensen zag genieten... Deze week krijgt als titel: Moe maar voldaan...!

Zoals ik net al beschreef, ben ik best wel moe en als ik in de spiegel kijk, zie ik dat ook. Ik liep vanavond na het werk naar huis en was blij dat het voor het eerst deze week geen latertje was. Terwijl ik (voor mijn gevoel) voort sjokte, ving ik een gesprek tussen twee mannen achter me op. Niet dat dat zo moeilijk was, want ze waren nogal luidruchtig: "So he en ik ben gewoon al 27 man! Ik bedacht me van de week... bla bla bla." "Ja, maar ik moet ook die dingen gaan regelen, we zijn hartstikke oud man!" "Dus ik bedacht me dat ik straks 28 word, al 28 man!" (Met een enorme nadruk op de woorden AL 28!!!)

Tja, ik ben moe, maar nog steeds een kletsmajoor... Ik draaide me om en zei:"Kom op, ik ben tien jaar ouder en door jullie voel ik me nu bijna bejaard en toe aan een rollator, hou een beetje rekening met mijn ego, willen jullie?" Ze vielen stil, maar zagen aan me dat ik wel lol had. Ze schoten in de lach en terwijl ze de hoek om sloegen, riep één van de twee me na:"Maar u ziet er best wel goed uit hoor voor die leeftijd, mevrouw!" Dahag compliment: u en mevrouw, killing! :-)

Vorige week is er in Capelle a/d IJssel een bedrijfswasserij uitgebrand. Aangezien ik uit persoonlijke ervaring weet dat je zoiets never nooit niet mee wilt maken, gun ik het niemand en dus ook onze concullega niet. (Buiten het wassen ervan, verkoopt dit bedrijf namelijk ook bedrijfskleding.)

Binnen een paar dagen kwamen we erachter dat ze nog veeeeeeeeeeeeel meer wassen: een van onze grootste klanten, een groep verzorgingshuizen voor ouderen, belde dat van heel veel bewoners ook alle kleding verbrand is, hun bovenkleding maar ook hun ondergoed, sokken, panty's, pyama's en nachthemden. Of wij wat konden regelen?

 

Nu wil het geval dat ik in 1995 solliciteerde voor de baan van verkoopster  bij W... Lingerie & Nachtmode. En het geval wil ook dat ik het blauwe multomapje met al die contacten uit die jaren altijd heb bewaard. Na het telefoontje van onze klant heb ik dat mapje opgediept en nu, een kleine week later, zit ik best wel moe en met best wel (spier)pijn op de bank. Zoals al mijn collega's vanmorgen vertelden dat ze best wel moe zijn en best wel spierpijn hebben.

We zijn deze week zelfs op tv geweest bij Rijnmond Nieuws, ik heb nog meer mooie contacten opgedaan die niet in het blauwe mapje, maar in mijn Outlook zijn opgenomen, maar bovenal hebben we de afgelopen dagen zo'n vijfentwintigduizend sokken, panty's, bh's, slips, (nacht)hemden en pyama's door onze handen laten gaan en vanmorgen vroeg reed onze bus voor de laatste keer volgeladen naar de laatste twee verzorgingshuizen. 

Het was een heel bijzonder uitstapje "down Memory Lane" en ik hoop echt dat de bewoners blij zijn, maar zo is het goed, we zijn weer W... Bedrijfskleding.